شمارو بردیم آتلیه

شما که 44 روزت شد تصمیم گرفتیم ببریمت آتلیه تا ازت عکس بگیریم و یادگاری برات بمونه 

من و شما و بابا و دایی محسن رفتیم آتلیه اولش که رسیدیم شما خیلی آروم بودی تو بغل بابایی داشتی همه جارو نگاه میکردی بعد آقای عکاس اومد و چندتا عکس ازت انداخت شما از نوری که به چشمات میخوردتعجب کرده بودی بعدش که برات محیط عادی شد شروع کردی به گریه کردن و بی قراری کردن اصلا نمیتونستم متوجه بشم مشکل شما چیه هر کاری میکردم یه کوچولو آروم میشدی بعد چند دقیقه دوباره گریه میکردی با هر زحمتی بود چندتا عکس ارت انداختیم و سریع رفتیم خونه مامانجون اینا اونجا یه عالمه گریه کردی هر طور بود آرومت کردم و بعد شام اومدیم خونه فرداش که از خواب بیدار شدی دیدم صدات در نمیاد و حسابی سرما خوردی سریع با بابا بردیمت دکتر آقای دکتر بهت دارو نداد و گفت چیزی نیست خوب میشه اومدیم خونه شب وقتی خوابیدی دیدم اصلا درست نفس نمیتونی بکشی دوباره بردمت دکتر اما این دفعه بردمت پیش دکتر نریمان سریع معاینت کرد و برات دارو نوشت دستش درد نکنه با تشخیص خوبش شما یک هفته ای خوی شدی 

اینم چندتا از عکسای آتلیت